จะมีทูตสวรรค์มารักเธอแทนฉัน – There’s an angle came to love you instead of me (?)

 

មុននិងនិយាយសុំស្រែកមួយសិន!!!

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด  😛

ធ្លាប់អានរឿងនេះកាលពីប៉ុន្មានឆ្នាំមុន (ខ្ចីគេអាន)។

រឿងនេះជារឿងបកប្រែពីភាសាចិនមក ខ្ញុំអានវាក្នុងភាសាថៃ តែពេលនោះភាសាថៃរបស់ខ្ញុំអត់សូវរឹងមាំដូចពេលនេះទេ។

ចង់ប្រាប់ថាអត់ចាំសូម្បីតែចំណងជើងរឿង (យ៉ាប់!)

ស្រាប់តែមុននេះកំពុងតែដើររក Wallpaper ដាក់ Computer ស្រាប់តែឃើញរូប Wallpaper របស់រឿងនេះ រីករាយដល់ក 😀

 

ខ្ញុំមិនដែលអានរឿងណាយំទេ! តែរឿងនេះអានហើយស្លុងទាល់តែស្រក់ទឹកភ្នែកអាណិតតួស្រីដែលត្រូវតួឯកប្រុស (ចិត្តអាក្រក់) ធ្វើបាប។

មិនដឹងថាចង់និយាយអីទៀតទេ!

អគុណបងវីរយាដែលឱ្យខ្ញុំខ្ចីអាន! 🙂

 

 

 

Advertisements

ជើង​កាង​ថ្មី​ប៉ះ​មេ​ក្រុម​ស្រី​ ណាលី​ (វគ្គ​ប្រាំ​មួយ​)​

វគ្គប្រាំ មួយ៖
សងសឹក

នៅផ្សាសូរិយា…
សប្បាយដល់ហើយ! នេះដើរយូរហើយនៅតែមិនហត់អីបន្តិច! ណាក់ដើរនៅខាងក្រោយខ្ញុំ ថែមទាំងមានយួរអីវ៉ាន់ជ្រែកដៃទៀតផង…

– ដើរឲ្យលឿនបន្តិចបានដែរទេ?
ខ្ញុំងាកទៅស្ដីឲ្យអាមុខងាប់នោះ ដែលដើរដូចអណ្ដើក
– អស់លឿនហើយ! បើចង់លឿនជាងនេះ ខ្លួនឯងមកជួយបន្តិចមក!

ជួយ! ជួយហ្អេ៎? ច្រលំមាត់ទេដឹង? ពេលនេះគ្មានពាក្យថាជួយក្នុងវចនានុក្រមរបស់ណាលីទេ សុំទោសផងចុះ! ( ^ . ^ )
– ដេកចាំទៅ!
ខ្ញុំនិយាយហើយក៏ដើរទៅមុននាយមុមុខងាប់! …………

…………If you haven change your mind,
sobaniite hoshiyou tonight……….

សម្លេងទូរស័ព្ទរបស់ខ្ញុំបន្លឺឡើង……
– នុតហ្អេ៎? នៅណាហ្នឹង?
(នៅកន្លែងផ្ញើរម៉ូតូ! ហ្អែងនៅណា?)
– ជាន់លើបង្អស់ហ្នឹងណា!
(នៅជាមួយណាគេហ្នឹង?)
– ធនាគារ…
(បងឌីណាហ្អេស?)
– ពេលម៉ោនឹងដឹងហើយ! ឲ្យលឿនឡើងណា!
(អូឃេ! បន្តិចទៀតនឹងទៅដល់ហើយ! ប៉ុណ្ណឹងសិនចុះណា!)
– អើ! ប៉ុណ្ណឹងសិនចុះ!

ខ្ញុំនឹងអាមុខងាប់ក៏បន្តដំណើរទៅកាន់កន្លែងលេងហ្គេម( ^ . ^ )

(OoO)
អាម្នាក់នេះពូកែលេងបាល់បោះមែនទែន! សូម្បីតែកន្រ្តកវិលចុះឡើងក៏អាចបោះចូលបានដែរ! វ៉ាវ!!! មិនយល់សោះហើយ!មុខមាត់អញ្ចឹងសោះ ចេះលេងបាល់ពូកែដល់ថ្នាក់នេះ! មិនគួរឲ្យជឿសោះ!  (>_<)
ប៉ូក!
– អូយ៎!
មិនបាច់សួរទេថាជាអ្នកណា! អារ៉ាវ៉ៃក្បាលខ្ញុំម៉ាដៃ!     ឈឺដល់ហើយ!
– ក្បាលយើងនៅឈឺណាវ៉ីយ! (-.-)
– អូ៎! សុំទោសអាម៉ាក!នៅឈឺខ្លាំងដែរអត់ហ្នឹង?
ដឹងខុសក៏ល្អហើយ! (-_-)
– ម៉ោដែរហ្អេ៎?
នុតសួរបន្ទាប់ពីអាមុខងាប់ទម្លាក់បាល់ចុះ
– ចៃដន្យចាញ់ភ្នាល់គេ! ទើបត្រូវមកប៉ាវ…
និយាយរួចអាមុខងាប់ងាកមកមើលមុខខ្ញុំ ទំនងប្រហែលជាចង់សួរថាត្រូវប៉ាវទាំងអស់គ្នានេះមែនទេ?         ចម្លើយគឺ យ៉េស!(^.^)បន្ទាប់ពីលេងឆ្អែតឆ្អន់យើងក៏មករកញ៉ាំភីហ៉្សា(Pizza)នៅ The Pizza Company…
ស៊ីច្រើនដល់ហើយថ្ងៃនេះ!ហត់… (-_-) សរុបទឹកប្រាក់អស់ប្រមាណ$60គ្រាន់តាថ្លៃភីហ៉្សា! (មិនដឹងថាភហ៉្សាថ្លៃ ឬក៏អ្នកស៊ីថោក?) (^.^)
– ឆ្អែតដល់ហើយ!
ខ្ញុំនិយាយឡើងបន្ទាប់ពីវ៉ៃផ្ដាច់ភីហ៉្សាស្លៃត៏ចុងក្រោយ!(-_-)
– ហាល់ឡូ!
នុតលើកទូរស័ព្ទ! ប្លែកមែនទេដែលវាមិនលឺសម្លេងដូចខ្ញុំ! (ព្រោះវាដាក់សៃត៍ឡេនត៍ហ្នឹងណា៎)
–    បាទប៉ា!
–    …………
–    ចាំបាន!
–    ………
–    ខ្ញុំចេញទៅឥឡូវនេះហើយ!
–    ………
–    បាទ! ប៉ុណ្ណឹងសិនចុះ…
ចុចបិទរួចនុតងាកមកញញឹមដាក់ខ្ញុំ
–    ទៅសិនហើយណា៎! មានការប្រញាប់!
–    ការសំខាន់ស្អីធំជាងពួកម៉ាកទៀតវ៉ី?
អារ៉ាហាមាត់សួរ
– ណាក់!ផ្ញើអាលីផងណា៎!កុំឲ្យទៅវិញម្នាក់ឯងណា៎!
ឃើញយើងជាមនុស្សឬ ក៏ឥវ៉ាន់? ចង់ផ្ញើក៏ផ្ញើ ចង់យក ចង់ផ្ទេរ តាមក្បាលចិត្តអញ្ចឹងហ្អេ៎? ចង់ងាប់ហើយឯង! (-_-) (គិតក៏បានតែគិត បើខ្លាំងម៉េចមិននិយាយចេញម៉ោ?= អ្នកនិពន្ធ)
– ជិះម៉ូតូឲ្យស្រួលបួលវ៉ើយ!
ខ្ញុំស្រែកពេលដែលនុតងើបទាញកាតាបពីកៅអីមកស្ពាយ នុតងាកមកញញឹមដាក់ខ្ញុំ! សង្ហាមែនទែនពូកម៉ាកខ្ញុំ»តួស្រីយ៉ាប់ដល់ហើយ!!! (-_-)បន្ទាប់ពីនុត រ៉ា រិទ្ធ និងអាត្រាក៏រំកិលក្បាលចេញទៅម្នាក់ម្ដងៗរហូតនៅសល់តែខ្ញុំនឹងអាតាមុខងាប់ប៉ុណ្ណោះដែលនៅអង្គុយបឺតទឹកក្រូចដែលសល់តែសម្បកនិង ទឹកកក…
ពេលនេះម៉ោងប្រាំមួយល្ងាចហើយណា៎! ខ្ជិលអង្គុយនៅទីនេះដល់ហើយ! (‘-‘)
– នៅអង្គុយបឺតយូរទៀតហ្អេ៎?
ខ្ញុំងាកមកសួរតាមុខជុច (ចាត់ទុកថាអភិវឌ្ឍន៍ជាងមុន)
– ធុញហើយហ្អេ៎?
អាតាមុខជុតសួរវិញ! យើងសួរឲ្យឯងឆ្លើយណាវ៉ើយ! មិនមែនសួរហើយឲ្យតមាត់ម៉ោវិញអញ្ចឹងទេ!
– អើ! អាណាមិនធុញនោះ! លេងម៉ោអង្គុយស្ងាត់ៗមិនមាត់មិនក! មុននេះយើងគិតណា៎! ថានេះយើងកំពុងអង្គុយជាមួយមនុស្សឬក៏ខ្មោច?
លេងជាមួយអ្នកណាមិនលេង! មកលេងជាមួយណាលីម្នាក់នេះ!
– អញ្ចឹងតោះ!
អាតាមុខជុចនិយាយព្រមទាំងងើបមកអូសដៃខ្ញុំ!
–    ចង់ទៅណា៎? នៅមិនទាន់ប្រាប់ផងហ្នឹង!
ខ្ញុំហែកមាត់សួរបន្ទាប់ពីអាតាមុខជុចអូសដៃខ្ញុំចេញពីហាងហើយដើរសំដៅជណ្ដើរប្រអប់!
–    បិទមាត់សិនទៅបានហ្អេ៎?
អេ៎! អាម្នាក់នេះ!សួរទៅស្រួលៗសោះចាំបាច់សម្លុតមកវិញ?សង្ស័យស្កន់ម្ដាយដើមទេដឹង? (T_T)
បន្ទាប់ពីយកឥវ៉ាន់ទៅញ៉ុកនៅគូទឡានរួច ខ្ញុំនិងអាតាមុខជុចក៏ចេញឡានមកខាងក្រោម!មិនដឹងថាវានឹងនាំខ្ញុំទៅណាទេ?ផ្លូវក៏ស្ទះ!ម៉ូតូក៏ច្រើន ឡានគរទឹកគរដីបែបនេះពេលណាទើបចេញរួចទៅ? អាតាម្នាក់នេះចេះបើកឡានឬអត់ហ្នឹង?(-_-)
–    ចេះបើកឡានឬអត់ហ្នឹង?
ខ្ញុំសួរអាតាមុខងាប់! តែមើលចុះ! វាធ្វើព្រងើយ! សូម្បីមុខខ្ញុំក៏មិនមើលដែរ!
– ថ្លង់ទេដឹងតានេះ!  (-.-)
– ថាឲ្យអ្នកណាថ្លង់?
ទីបំផុតវិធីនេះក៏បានផល! ពូកែទេខ្ញុំ? (>-<)
–    ថាឲ្យអ្នកក្បែរៗនេះទេដឹង!
–    ខ្ញុំមានឈ្មោះណា៎!
–    ចុះឯងឈ្មោះអី? (ចំជាតួឯកស្រីដែលមហាអស្ចារ្យមែន! សូមសសើរដោយស្មោះអស់ពីចិត្ត!)
–    …………
–    ហាស់ហាស់ហា!!!! លលេងទេណាក់តូច! (^__^)
–    នៅមានណាក់ធំទៀតហ្អេ៎?
អាតាមុខងាប់សួរ (ប្ដូរឈ្មោះទៀតហើយហ្អេ៎?) (-_-)
–    ពេលនេះនៅមិនទាន់មាន! តែពេលក្រោយអាចនឹងមានក៏ថាបាន! (^-^)
–    …………
យ៉ាប់ដល់ហើយ!និយាយៗក៏ស្ងាត់!ស្ងាត់ៗក៏និយាយ!មនុស្សស្អីអញ្ចេះ?កើតហើយស្លាប់ទៅវិញពីរ បីដងហើយទើបតែឃើញទេ!!! (^~^) ពេលនេះឡានបានមកឈប់នៅមុខវាំង!សង្ស័យតានេះភ្លេចលាបំណន់កាលពីពេលប្រលងទីដប់ពីរទេដឹង? (-___-)
–    ដល់ហើយ!
នៅសុខៗក៏និយាយ! អូយ៎ស្លុត……                                       (ព្រលឹងតិចមែនតួឯកស្រី) ខ្ញុំប្រញាប់ចុះពីលើឡានព្រោះចង់ដឹងថាតានេះម៉ោម្ដុំនេះធ្វើស្អី? ពេលឆ្លងថ្នល់អាតាមុខងាប់ចាប់ដៃខ្ញុំឲ្យដើរទន្ទឹមវា! មិនត្រូវទេ! គេហៅថាច្របាច់ដៃច្រើនជាង! ទោះបីជាកាលពីតូចខ្ញុំញ៉ាំទឺកដោះក្របីប៉ុណ្ណាក៏មិនអាចរើរួចដែរ! ម៉្យាងពេលនេះជាពេលឆ្លងថ្នល់! មិនចង់ឲ្យមានរឿងរកាំរកូសច្រើនសុខចិត្តឲ្យចាប់តាមសម្រួលចុះ! អាតានេះកាលពីតូចសង្ស័យបៅទឹកដោះដំរីទេដឹងបានជាខ្លាំងម៉្លេះ?

ម៉ោងប្រាំបីជិតកន្លះ
ខ្ញុំអង្គុយនៅលើបង់មាត់ទន្លេមុខវាំង… ខាងឆ្វេងដៃខ្ញុំគឺអាតាមុខងាប់! ធុញដល់ហើយ!!! (-_____-) នៅពេលនេះម៉ោងប្រាំបីជិតកន្លះហើយសូមជ្រាប! មនុស្សក៏ស្បើយខ្លះហើយដែរ! អាតាមុខងាប់នៅតែអង្គុយស្ងៀម មិននិយាយស្អីក្រៅពីងើយក្បាលមើលមេឃ!!! (^.^)ចង់ប្រាប់ថាថ្ងៃនេះព្រះចន្ទស្អាតដល់ហើយ! តែមិនមែនព្រោះតែមើលជាមួយអាតាណាក់ហេងស៊យនេះទេ! តែព្រោះថ្ងៃនេះព្រះចន្ទពេញបូណ៌មី!
–    នៅស៊ីខ្យល់យូរទៀតហ្អេ៎?
ខ្ញុំទ្រាំលែងបានក៏ព្រលែងចេញមក! (ព្រលែងកំហឹង ខ្ជិលសរសេរវែង) (-_-)
–    ថ្ងៃនេះផ្កាយរះស្អាតដល់ហើយ! ខ្លួនឯងគិតអញ្ចឹងដែរអត់?
ផ្កាយហ្អេ៎? ស្រវឹងទឹកក្រូចទេដឹង?
–    មិនឃើញស្អាតត្រង់ណាផង! តូចក៏តូច ភ្លឺក៏មិនភ្លឺ មើលក៏មិនពេញភ្នែក ស្អាតក៏មិនស្អាត! ឯងនេះខ្វាក់ទេដឹងមើលឃើញផ្កាយស្អាត? និយាយបែបនេះមិនខ្លាចចន្ទអន់ចិត្តទេហ្អេ៎? (-^-)
–    ខ្លួនឯងចូលចិត្តចន្ទហ្អេ៎?
អាតាមុខងាប់ងាកមកសួរ
–    ខុសដែរហ្អេ៎?
–    …………
ស្ងាត់ទៀតហើយហ្អេ៎? មនុស្សស្អីអញ្ចេះ? មិនដែលឃើញទេវ៉ើយ!
–    តាមមើលទៅឯងដូចជាចូលចិត្តផ្កាយណាស់មែនទេ?
–    មែនហើយ!!!
–    សាករាប់ឈ្មោះផ្កាយឲ្យស្ដាប់តិចមើល! ស្គាល់ផ្កាយណាខ្លះដែរ?
–    ស្គាល់តែមួយប៉ុណ្ណោះ!តែពេលនេះមិនទាន់រះ! រវល់ធ្វើអីណ៎? មិនដឹងទេហ្អេ៎ថាមានគេនឹក!
–    …………
និយាយស្អីអញ្ចេះវ៉ី? កាន់តែស្ដាប់មិនយល់ហើយនៀក! សង្ស័យត្រូវទៅរៀនភាសាមនុស្សរោគចិត្តហើយខ្ញុំ! បើមិនអញ្ចឹងនិយាយស្ដាប់គ្នាមិនយល់…… (-___-)
ស្ងាត់ទៀតហើយវ៉ើយ! ធុញណាស់!!!
–    រះហើយណាលី! ណាលីរះហើយ!
(-_-) ស្អីអញ្ចេះ? ម៉េចក៏ភ្ញាក់ផ្អើលម៉្លេះ? ផែនដីនៅមិនទាន់ផ្ទុះទេវ៉ើយ! និយាយមួយៗក៏បាន!
– រះហើយហ្អេ៎? មួយណាទៅផ្កាយសំណប់ចិត្ត?
– អាមួយដែលទើបតែរះ ហើយភ្លឺភ្លិបភ្លែតនោះណា៎?
អាមួយដែលទើបតែរះ? អាណាទៅដឹងបើទើបតាងើយក្បាលមើលពេលឯងហៅហ្នឹង? ហើយអាមួយណាដែលភ្លឺភ្លិបភ្លែតនោះ? (-_-)
–    មួយណាទៅ?
–    មួយនួក!
លើកនេះធូរស្រាលបន្តិចព្រោះអាតាមុខងាប់និយាយព្រមទាំងចង្អុលឲ្យខ្ញុំមើលតាមដៃ! ឃើញហើយៗ! មិនស្អាតទេ! តូចសឹងតែមើលមិនឃើញថាវានៅជ្រុងណានៃមេឃ? មិនយល់សោះ? ព្រះចន្ទគ្រាន់តែក្រលេកក៏ឃើញថាស្អាតហើយ ហេតុអីមិនចូលចិត្ត?
–    ហើយប្រាប់បានហើយនៅថាអាផ្កាយសំណប់ចិត្តនៀកឈ្មោះស្អី?
–    ណាលី!
–    ………… (O^O)
អាតាមុខងាប់និយាយព្រមទាំងងាកមកញញឹមដាក់ខ្ញុំ!

សុំ​លាក់​ចំណង​ជើង​ (​មិន​ទាន់​រក​ឃើញ​ហ្នឹង​ណា៎​)​

គ្គ​១​៖​ មេ​ក្រុម​ស្រី​​ (ណាលី​)

សួស្ដី​! ខ្ញុំ​ឈ្មោះ​​ ណាលី​ ស្រី​ដែល​សង្ហារ​និង​​ ល្បី​ជាង​គេ​នៅ​ទី​នេះ​!​ មាន​​ក្មេង​ប្រុស​ជា​ច្រើន​ដែល​ច្រណែន​នឹង​ភាព​សង្ហារ​របស់​ខ្ញុំ​​​ ហាស​ហា​! ជួយ​មិន​បាន​ទេ​!​​ មនុស្ស​កើត​មក​សង្ហារ​ស្រាប់​ទៅ​ហើយ​។​​ ថ្ងៃ​នេះ​ជា​ថ្ងៃ​ចូល​រៀន​លើក​ដំបូង​នៃ​ជីវិត​សិស្ស​ឆ្នាំ​ទី​ពីរ​ដូច​​ខ្ញុំ​!​​​ (ជា​និស្សិត​ឆ្នាំ​ទី​ពីរ​​​ផ្នែក​​ទេសចរណ៍​ និងបដិសណ្ឋារកិច្ច)​​​​ មនុស្ស​ដូច​ខ្ញុំ​ក៏​មិន​សូវ​ជា​កាច​អី​ប៉ុន្មាន​ដែរ​ គ្រាន់​តែ​មិន​សូវ​ចូល​ចិត្ត​ឲ្យ​គេ​មើល​ងាយ​​​ (​មនុស្ស​មិន​ត្រូវ​មើល​ងាយ​មនុស្ស​)​ ហើយ​ក៏​​ជា​មនុស្ស​ដែល​​មិន​ចូល​ចិត្ត​ឲ្យ​គេ​ដើរ​ខ្សែរ​លើ​​​តា​ប៉ុណ្ណឹង​ឯង​។

ខ្ញុំ​រក​ថ្នាក់​ថ្មី​បាន​យ៉ាង​ងាយ​ (​ព្រោះ​ដើរ​ឡើង​សឹក​​សាលា​)​ ​ព្រោះ​រៀន​ម៉ោ​ពី​​ឆ្នាំ​មុន​ក៏​​ល្មម​ម៉ា​ស្គាល់​ទឹក​ដី​សាលា​​នឹង​ណា៎​! ​ពួក​ម៉ាក​ភាគ​ច្រើន​របស់​ខ្ញុំ​ជា​ក្មេង​ប្រុស​​ ហើយ​​ខ្ញុំ​ក៏​ចូល​ចរិត​បែប​ប្រុស​ៗ​នឹង​ម៉ោ​ព្រោះ​នៅ​ផ្ទះ​ខ្ញុំ​មាន​តែ​មនុស្ស​ប្រុស​​ (​ម៉ាក់​បែក​ផ្លូវ​ជា​មួយ​ប៉ា​)​​ ទើប​និស្ស័យ​ទន់​ភ្លន់​ដែល​មនុស្ស​ស្រី​មាន​ វា​មិន​កាត់​មក​រក​ខ្ញុំ​សោះ​!

ថ្មើរ​នេះ​ហើយ​អា​ពួក​ម៉ាក​ក្បាល​ខូច​របស់​ខ្ញុំ​នៅ​មិន​ទាន់​មក​ទៀត​​ (​សង្ស័យ​មិន​ទាន់​ងើប​ពី​ម្ឈូស​)​ ​​ដើរ​ចូល​ថ្នាក់​មិន​ប្រយត្ន័​ក៏​ជាន់​ជើង​មនុស្ស​ប្រុស​ម្នាក់​៖
-​ សុំទោស​!     ( –  . – )
ខ្ញុំ​និយាយ​ទាំង​ធុញ
– សុំទោស​ហើយ​វា​បាត់​ឈឺ​ដែរ​ទេ​ប្អូន​?
គេ​ងើប​ឡើង​​ហើយ​ធ្វើ​មុខ​ដូច​ជា​ចង់​រក​រឿង​​ តាម​មើល​ទៅ​មុខ​មាត់​សង្ហារ​ដែរ​ (សម្រាប់​ពួក​ឆ្កួត​នឹង​ប្រុស​ម៉ា​ចំនួន​ តែ​ចំពោះ​ខ្ញុំ​​ គ្មាន​ផ្លូវ​ចូល​ចិត្ត​គេ​ដាច់​ខាត​)
– ខ្ញុំ​គ្មាន​ចេតនា​នោះ​ទេ​!
ខ្ញុំ​តម្លើង​សម្លេង​បន្តិច​ (​ប្រាប់​ហើយ​ថា​មនុស្ស​ដូច​ខ្ញុំ​មិន​ចេះ​ខ្លាច​គេ​នោះ​ទេ​)
– ឯង​ហ៊ាន​តម្លើង​សម្លង​ជាមួយ​យើង​ផង​ហ្អេ​?​ ដឹង​ទេ​ថា​យើង​ជា​នរណា​?
(ចង់​សើច​ណាស់​វ៉ីយ​!​)
– បង​ខ្លួន​ឯង​នៅ​មិន​ស្គាល់​ផង​ ចុះ​ទម្រាំ​ខ្ញុំ​ជា​អ្នក​ក្រៅ​!​    ( ^  ~ ^ )
(​សាក​ទាយ​មើល​ទៅ​ថា​ពេល​នេះ​ អា​ម្សៀ​រ​មុខ​ងាប់​នោះ​វា​ធ្វើ​មុខ​បែប​ណា​)
– ឯង​….     (  = _ =  )
គ្រូ​ក៏​មក​ដល់​ល្មម​​…​ ខ្ញុំ​ញញឹម​រួច​ដើរ​ទៅ​អង្គុយ​នៅ​ខាង​ក្រោយ​បំផុត​នៃ​ថ្នាក់​! ​​ម្សៀរ​នេះ​នៅ​មិន​ទាន់​ស្គាល់​ទេ​ថា​ខ្ញុំ​ជា​នរណា​​ ហ៊ឹស​​!​ ចង់​លេង​ជា​មួយ​នរណា​មិន​លេង​ លេង​ជា​មួយ​ណាលី​ ឯង​ត្រៀម​ខ្លួន​ចុះ​នរក​ឲ្យ​ហើយ​ទៅ​​! ហាស​ហាស​ហា​…​  ខ្ញុំ​ក៏​ញញឹម​ចេញ​មក​យ៉ាង​មាន​ក្ដី​សុខ​ ធ្វើ​ឲ្យ​អា​តា​មុខ​ងាប់​នោះ​មើល​មក​ខ្ញុំ​ដោយ​កំហឹង​ចង​អាឃាត​!​   ( ^  o  ^ )

សម្លេង​កណ្ដឹង​រោទិ៍​ឡើង​ ​​អារម្មណ៏​ធុញ​របស់​ខ្ញុំ​នៅ​មិន​ទាន់​បាត់​នៅ​ឡើយ​ទេ​ ព្រោះ​អា​ពួក​ម៉ាក​ក្បាល​ខូច​ខ្ញុំ​វា​មិន​មក​រៀន​ថ្ងៃ​ដំបូង​ (សង្ស័យ​យមរាជ​កោះ​ហៅ​ដឹង​!)​​​ ទៅ​រក​ទិញ​ទឹក​ញ៉ាំ​បន្តិច​​ ហើយ​ខ្ញុំ​ក៏​មក​អង្គុយ​យក​ខ្យល់​អាកាស​ដើម្បី​ឲ្យ​​ស្រួល​​ចិត្ត​ស្រួល​អារម្មណ៍​ខ្លះ​​ ជើង​ស្អាត​មួយ​គូ​​ឈប់​នៅ​ចំពោះ​មុខ​ខ្ញុំ​ខណៈ​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​ឈ្ងោក​ផឹក​ទឹក​​។
– ជួប​គ្នា​ទៀត​ហើយ​ប្អូន​!
(​មាន​ចេតនា​រក​យើង​សងសឹក​ច្បាស់​ណាស់​)
– ចៃដន្យ​មែន​ណ៎​!
ខ្ញុំ​និយាយ​ទាំង​ញញឹម​ដាក់​អា​មុខ​ងាប់​​    ( ^ . ^ )  តាម​មើល​ទៅ​សង្ស័យ​តែ​ជា​ពួក​​ជើង​កាង​កំប៉ិក​កំប៉ុក (​ថែម​ទាំង​ក្បាល​មួយ​ទៀត​)
ប្រចាំ​សាលាហើយ​មើ​ល​ទៅ​! (ម៉េច​នឹង​អាច​ប្រៀន​ជា​មួយ​ខ្ញុំ​បាន​ទៅ​)
និយាយ​​រួច​ក៏​ដើរ​ចេញ​​ ប៉ុន្តែ​អា​មុខ​ងាប់​នោះ​នៅ​តែ​ដើរ​តាម​ខ្ញុំ​ជាប់​! មក​ដល់​មុខ​ស្រះ​ទឹក​​​៖
– ចង់​ដើរ​តាម​ខ្ញុំ​ដល់​ណា​ហ្អា​?​ (​ធុញ​មុខ​ដល់​ហើយ​ ​បើ​គិត​តែ​ញញឹម​បែប​នេះ​​ គួរ​ឲ្យស្អប់​!)
– មិន​ដឹង​ដែរ​!
– (  – _ –  )
យេ៎​! ទី​បំផុត​មក​ដល់​ថ្នាក់​ហើយ​!​ ធុញ​បំផុត​ដែល​ត្រូវ​អា​មុខ​ងាប់​ដើរ​តាម​!
ហ៊ីយ​! ពួក​ម៉ាក​ស្អី​!​ មេក្រុម​ស្អី​!​​ សុទ្ធ​តា​ពាក្យ​បោក​ប្រាស់​!
ទុក​យើង​ចោល​ម្នាក់​ឯង​!​ ចាំ​មើល​ណា៎​…
ខ្ញុំ​បាន​ប្រាប់​ហើយ​មែន​ទេ​ថា​ខ្ញុំ​​ក៏​មិន​សូវ​​កាច​ទេ
បើ​ភ្លេច​ទៅ​អាន​ពី​ខាង​លើ​មក​វិញ​ម្ដង​ទៀត​​ទៅ​!​ ខ្ញុំ​ជា​មេ​ក្រុម​​ពីងពាង​​ រឺ​អ្នក​ដទៃ​គេ​ចូលចិត្ត​ហៅ​ថា​ Spider
អាច​និយាយ​ថា​កាង​ក៏​បាន​!​ តែ​ពួក​ខ្ញុំ​មិន​មែន​ចូលចិត្ត​​ដើរ​រក​រឿង​គេ​គ្រប់​គ្នា​នោះ​ទេ​!
ពួក​ខ្ញុំ​គ្រាន់​តែ​មិន​ចូល​ចិត្ត​ឈរ​​មើល​គេ​​​​ធ្វើ​បាប​អ្នក​ដែល​ទន់​ខ្សោយ​ជាង​ខ្លួន​ប៉ុណ្ណោះ​​។
ក្រុម​របស់​ខ្ញុំ​មាន​ប្រាំ​នាក់​​​​​​​ ក្នុង​នោះ​មាន​ខ្ញុំ​ ចិត្រា​ នុត​​ រិទ្ធ​​ និង​រ៉ា​ (ពីរ​នាក់​នេះ​ជា​ធ្វីន​)

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
គិត​គិត​ទៅ​ក៏​ពិបាក​ដែរ​ណា៎​​ មនុស្ស​ទើប​តែ​សរសេរ​រឿង​លើក​ដំបូង​! (ជួយ​ណែរនាំ​ផង​ណា៎​!​)
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

តាម​ដាន​វគ្គ​ក្រោយ​!​ ឆាប់​ៗ​នេះ​!

ទេព​មច្ឆា​កោះ​ស្នេហ៍​

ជា​រឿង​ដែល​ខ្ញុំ​ចូល​ចិត្ត​អាន​! មិន​ដឹង​ជា​អាន​ប៉ុន្មាន​ដង​​ហើយ​ទេ​​! អ្នក​និពន្ធ​ អ្នក​ស្រី​ ម៉ៅ សំណាង​! ចូល​ចិត្ត​រឿង​របស់​គាត់​និពន្ធ​ណាស់​!​​ ចេញ​មិន​ទាន់​អាន​ទេ​!

សាក​ល្បង​រក​អាន​ទៅ​! ល្អ​មើល​ដែរ​តើ​!!!! 😉