Posted by: រជ្ជនី on: August 27, 2008
វគ្គ៣៖ ក្រុមពីងពាង (Spider)
ខ្ញុំរអ៊ូតិចៗក្រោយពីដើររកពេញផ្ទះនឹងសួនមក! នៅមានកន្លែងខ្លះដែលខ្ញុំមិនទាន់ទៅ នោះក៏ជាបន្ទប់របស់ដេវីត
…..តុក….តុក….តុក….
មិនបាច់ឆ្ងល់ទេ វាជាសម្លេងគោះទ្វារ!
- វីត…វីត…បើកទ្វារ!
- មានការអី?
(សួរមើលតាវាជាឪយើងអញ្ចឹងវ៉ើយ!) ទ្វាររបើកតែមិនឃើញមនុស្ស…
- ឯងប្ដូរឋានៈមកជាឪយើងវិញល្អដែរទេ?
ខ្ញុំដើរទៅអង្គុយលើគ្រែដែលពោរពេញដោយសៀវភៅតុក្កតារបស់វីត!
- បងលើកតម្កើងខ្ញុំដល់ថ្នាក់នេះហ្អ៎? មិនហ៊ានទទួលទេៗ!
ដេវីតនិយាយដោយមិនដកភ្នែកពីអេក្រង់ទូរទស្សន៍ ( * o * ) (គិតដល់ណាហើយ?)
វាកំពុងតែលេងប្រណាំងឡានហ្នឹងណា៎! ង៉ៃក្រោយបើគេមិនទាន់ប្រាប់កុំអាលគិតទៅជ្រៅពេក ( ^ . ^ )
ខ្លូស!
- អូ៎យ! វ៉ៃខ្ញុំធ្វើស្អីបង? ឈឺណា៎!
មិនឲ្យឈឺយ៉ាងម៉េច? បើខ្ញុំយកសៀវភៅតុក្កតាដែលនៅលើពូកវ៉ៃម៉ាតាហ៊ឹងមនុស្សចាស់ទៅហើយនោះ! សមមុខហើយឯង!!! ( ^ _ ^ )
- សំដីបានផងអាឡូវ! ( ” . ” )
- កាត់តាមបងហ្នឹងណា៎! ( ^ o ^ )
ទ្រាំមិនញញឹមមិនបានទេ! លេងសសើរគ្នានៅនឹងមុខបែបនេះ! (នេះហ្អេ៎ ពាក្យសសើរ?) សុខៗទូរស័ព្ទរបស់ខ្ញុំក៏រោទិ៍ឡើង! ខ្ញុំប្រញាប់ដើរចេញពីបន្ទប់ព្រោះ ដេវីតមិនចូលចិត្តគេរំខានវាលេងហ្គេម (ចង់គេចមិនថាទេ) ឈ្មោះនៅលើអេក្រង់គឺ នុត! នុតខលមក ខ្ញុំប្រញាប់ចុចទទួលពេលរកបានកន្លែងគួរសម (តុអង្គុយលេងនៅរានហាលផ្ទះខ្ញុំ)
- ណាលី! មិញហ្អែងខលម៉ោមែនហ្អេ៎?
(ដឹងហើយនៅសួរទៀត)
- អើ! ព្រឹកមិញម៉េចមិនម៉ោរៀន? ង៉ៃតាបូងផងវ៉ីយ!
ខ្ញុំនិយាយចេញមកបែបចាប់អារម្មណ៍ពេលដែលពួកវាបាត់ទៅបួននាក់ព្រមៗគ្នា!
- គាប់ជួនព្រឹកមិញជាប់ណាត់ហ្នឹងណា៎!
ណាត់! ណាត់ស្រីហ្នឹងណា៎! ( – _ – )
- បានស្រីភ្លេចពួកម៉ាកចឹងហ្អ៎? កែមិនឡើងមែន…
- អើ! ហើយង៉ៃតាបូង ម៉េចដែរ?
នាំនិយាយភ្លាម នៅមិនទាន់បាត់គុំផង…
- មានយ៉ាងម៉េច! ចូលមកក៏ត្រូវអាអ្នកលេងក្បាលមួយលេងម៉ាក្ដារ ខ្មាសគេ…
- អាណា អីក៏ឈ្លើយម៉េះវ៉ី?
និយាយមិនទាន់ចប់ផងចេះកាត់ទៅកើតវ៉ីយ!
- មិនដែលឃើញមុខដែរហ្នឹងណា៎! តែស្អែកវាណាត់ឲ្យទៅជួបវានៅលើតាបូលសាលាពេលចេញពីរៀន!
- ចឹង ចាំស្អែកជួបគ្នាណា៎! ប៉ុណ្ណឹងបានហើយមានគេកំពុងចាំម៉ាខ្សែទៀត!
- អើ! បាយ!
- បាយ!
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ព្រឹកដ៏មហាស្រស់ស្រាយបានមកដល់! តែខ្ញុំដូចជាមិនសូវស្រួលខ្លួនសោះ! ក្បាលដូចចង់ក្រឡាប់ចុះក្រោម តែទោះជាឈឺយ៉ាងណាក៏ខ្ញុំត្រូវតែទៅសាលាឲ្យបាន! ដោយសារខ្ញុំមានការតាំងចិត្តខ្ពស់ ខ្ញុំក៏ប្រញាប់រៀបចំខ្លួនទៅសាលា! ចុះមកដល់ខាងក្រោម ខ្ញុំរកម៉ូតូមិនឃើញសោះ… បាត់ម៉ូតូ ហ្អា៎បាត់ម៉ូតូខ្ញុំទៅណា៎? (សង្ស័យគេយកទៅលាង)
បាត់ឡានសេរីឆ្លាមពណ៌ទឹកប្រាក់ពីរោងចតឡាន មានន័យថាដេវីតទៅរៀន ដែលមានពូណាត (អ្នកបើកឡានប្រចាំផ្ទះខ្ញុំ)ជូនទៅ នៅសល់ឡានពីរទៀត អាបើកដំបូលពណ៌ខ្មៅនោះជារបស់ខ្ញុំ! ធុញដល់ហើយត្រូវបើកឡានទៅសាលា… មានអ្នកខ្លះឆ្ងល់ថាមានឡានហើយមិនជិះ សុខចិត្តជិះម៉ូតូមកសាលា! ខ្ញុំក៏មិនចង់ដែរ តែបើផ្លូវនៅស្រុកខ្មែរយើងស្ទះម្ដងៗសុទ្ធតារាប់ម៉ោង បែបនេះ ខ្ញុំមិនត្រូវមកយឺតរាល់ថ្ងៃហើយហ្អេស៎? មានម៉ូតូជិះចាត់ទុកថាសំណាងជាងអ្នកមានឡាន (ព្រោះស្រួលជ្រែពេលស្ទះម្ដងៗ)
យេ៎! ទីបំផុតមកដល់សាលាហើយ!
ក្រោមអាគារសាលាមានដើមឈើធំម៉ាដើម ហើយមានបង់សម្រាប់អង្គុយលេងផងដែរ! កំលោះបួននាក់មុខមាត់សង្ហារៗ ហើយមានស្រីៗបួនប្រាំនាក់កំពុងឈរផ្គាប់ផ្គន់ចាំហុយទឹក ហុចនំ នោះហើយជាកូនចៅខ្ញុំ! ( ^ _ ^ ) ដោយសារតែបង់មានទំហំតូច ដូច្នេះហើយមានពីរនាក់ឈរ និងពីរនាក់អង្គុយ! នាយម្នាក់ដែលអង្គុយនៅខាងស្ដាំហើយស្លៀកពាក់សម្លៀកបំពាក់និសិត្សមិនរៀបរយ អាវមូរដៃ ហើយថែមទាំងចំហរឡេវបង្ហាញដើមទ្រូងដ៏ខ្ចី អើយ! មិនមែនទេចំហរឡេវបង្ហាញខ្សែកខ្មៅដែលមានបន្តោងរូបពីងពាងដំណាងក្រុម សំបុរស (ព្រោះជាកូនកាត់ចិន) សក់ពណ៌ទង់ដែង ភ្លឺផ្លេកៗ តែទោះជាស្លៀកពាក់បែបនេះក៏នៅតែសង្ហារដូចដើម, ម្នាក់នេះឈ្មោះ រ៉ានុត មិត្តចិត្តមួយថ្លើមមួយរបស់ខ្ញុំ!
ចំណែកម្នាក់ដែលអង្គុយនៅខាងឆ្វេងនោះគឺ នាយចិត្រា ស្លៀកពាក់រៀបរយ ជាមនុស្សរៀបរយរឿងរៀន ហើយជាព្រានមុខស្រស់ ប្រមាញ់មិនរើសមុខ ( – _ – ) ភ្នែកធំៗ ច្រមុះស្រួច
សាច់មុខម៉ត់ ខ្ចី (ជាងខ្ញុំទៅទៀត!) សំបុរស្រអែម ហើយសក់ពណ៌មាស! ចំនែកអាពីរនាក់ឈរខាងក្រោយគឺ រ៉ា និង រិទ្ធ គេទាំងពីរជាកូនភ្លោះដូចនេះការតែងខ្លួននឹង ចរិតរបស់គេគឺស្រដៀងៗគ្នាហ្នឹងឯង! មុខមាត់សង្ហារ (លំដាប់តារា) សក់ពណ៌ទង់ដែង ឆ្កឹះពណ៌ស ឬពណ៌មាសទុកវែងតាមបែបស្ទាវសម័យឥឡូវ ពាក់អាវអត់ស៊កចូលក្នុងខោ មូរដៃអាវ ហើយចំហរឡេវដូចគ្នាទៅនឹងនុតដែរ! ពេលនៅជាមួយអាពីរនាក់នេះខ្ញុំត្រូវញញឹមរហូតព្រោះវាពូកែកំប្លែងណាស់! ( ^ _ ^ ) មិនគិតច្រើនទេ! ខ្ញុំប្រញាប់ដើរចូលទៅរកពួកវាទាំងបួននាក់!
- ម៉ោហើយហ្អេ៎អាលី!
រិទ្ធិ បើកមាត់សួរ ខណៈពេលដែលខ្ញុំដើរចូលទៅ! ហើយស្រីៗដែលនៅឈរអែនអនមិញនេះក៏បែរក្បាលចូលទៅក្នុងអាគារបាត់ (ខ្លាចងាប់នឹងណា៎!)
- អើ!
- ខានជួបគ្នាយូរឯងស្អាតជាងមុនច្រើនណាស់ណ៎!
ចិត្រានិយាយពេលដែលវែកកន្លែងដែលនៅសល់ចន្លោះគេ និងរ៉ានុតឲ្យខ្ញុំ
- សង្ហារវ៉ីយ! បែបយើងគេមិនហៅថាស្អាតនោះទេ! ( ^ 3 ^ )
- អានុតវាប្រាប់ថាមានក្មេងមិនទាន់បាត់ក្លិនទឹកដោះរករឿងឯងមែនហ្អេ៎?
រ៉ាហើបមាត់ បន្ទាប់ពីស្ងាត់មកយូរហើយ!
- ប្រហែលមិនទាន់ស្គាល់ Spider ច្បាស់ទេមើលទៅ!
ប្អូននិយាយ បងអ្នកថែម…
- ដល់ម៉ោងចូលរៀនហើយ!
នៅសុខៗក៏និយាយឡើង យ៉ាប់មែននុតនេះ! មិនដឹងថាង៉ៃនេះវាកើតស្អីបានមិនមាត់មិនកស្អីសោះ? ហើយយើងទាំងប្រាំក៏ងើបដើរចេញពីបង់ដើម្បីឡើងទៅថ្នាក់ដែលនៅជាន់ទី២!
អេ៎! ថ្ងៃនេះអាម្សៀរមុខងាប់នោះមិនម៉ោរៀនទេហ្អេ៎? សង្ស័យតែដឹងខ្លួនហើយមើលទៅ! ថ្ងៃនេះជាថ្ងៃដែលសប្បាយបំផុតព្រោះគ្មានអាមុខងាប់នោះមកតាមរករឿង! ( ^ _ ^ )
តែទោះជាយ៉ាងណាក៏ខ្ញុំត្រូវតែឡើងលើដំបូលសាលាដដែលហ្នឹង! ស្មានអីចេះខុស! ការពិតទៅរកគ្នាអញ្ចឹងតើ បានជាអត់ម៉ោរៀន! ឆឺស! ស្មានតាខ្លាំង!!!
- ម៉ោហើយហ្អេ៎ស?
អាមុខងាប់សួរនៅពេលដែលឃើញខ្ញុំដើរនាំមុខសម្លាញ់ទាំងបួនមកឈប់នៅមុខវា ដែលមានគ្នា៤នាក់រាប់ទាំងអាមុខងាប់ផង! ថ្ងៃនេះមើលទៅសង្ហារគួរសម អាវយឺតស ហើយពាក់អាវដៃវែងពីខាងក្រៅ ជាមួយហ្នឹងខោខោប៊យរៀងសំយ៉េះបន្តិច សក់ពណ៌ត្នោតវែង ស្តាយយុវវ័យ មុខសស្អាត ភ្នែកធំៗ ច្រមុះស្រួច នឹងបបូរមាត់ស្ដើង ប្រាប់បានតែម៉ាម៉ាត់គត់ថាសង្ហារ! ( ^ . ^ ) ហើយចំណែកបរិវារទាំងបីដែលឈរអែបៗនោះក៏មិនណយដែរ! ( ^ . ^ )
- ថ្ងៃនេះមានគ្នាផង! នេះ សក្កិ សត្យា រដ្ឋ! ពួកម៉ាករបស់បង! ហើយប្អូនណាលីមិនគិតណែនាំមិត្តឲ្យបងស្គាល់ទេហ្អេ៎ស?
មិនប្លែកទេគ្រាន់តែឈ្មោះនោះ គ្រាន់តែសួរអ្នកបោសសំអាតនៅសាលាក៏ស្គាល់ដែរ!
- យើងមិនបានសួរឈ្មោះបក្សពួកឯងទេ! ប្រាប់យើងធ្វើស្អី? ហើយពួកម៉ាកយើងវាក៏មានមាត់របស់វាដែរ មិនចាំបាច់ឲ្យយើងឆ្លើយជំនួសនោះទេ!
- ខាងណេះឈ្មោះ រ៉ានុត, ចិត្រា ចំណែកយើងឈ្មោះរិទ្ធិ ហើយនេះរ៉ា! ដូចឯងឃើញស្រាប់យើងនឹងអារ៉ាជាកូនភ្លោះ បើចង់ដឹងថាមួយណា រ៉ា, មួយណា រិទ្ធិ នោះងាយបំផុត! ចាំទៅថាយើងឈ្មោះរិទ្ធិ ហើយម្នាក់នេះឈ្មោះរ៉ា!
(នេះហ្អេ៎វិធីចំណាំរបស់វា?) ( = _ = )
- មានអីក៏និយាយឲ្យលឿនៗទៅ! យើងគ្មានពេលឈរមើលមុខឯងយូរហ្អេ!
ខ្ញុំនិយាយមកទាំងធុញ! ហើយពេលនេះណា៎! ប្រាប់ចុះថាក្បាលខ្ញុំដូចត្រូវគេវ៉ៃរាប់ម៉ឺនដំបងអញ្ចឹង!
- បងគ្រាន់តែចង់ណែនាំប្អូនៗឲ្យស្គាល់បងហ្នឹងណា៎! ព្រោះរៀនថ្នាក់ជាមួយគ្នាវាជៀសមិនផុតទេ!
- យើងជាប្អូនឯងតាំងពីអង្កាល់ហ្អា៎?
- បើតាមមើលទៅ ពួកឯងអាយុតិចជាងយើងហ្នឹងណា៎!
(ទទួលស្គាល់ថាខ្លួនឯងចាស់!)
- បើគ្មានស្អីទៀតទេ! យើងទៅវិញ!
នុតនិយាយឡើង! ហើយក៏ដើរចេញទៅ! ខ្ញុំនឹងចិត្រា រ៉ានិង រិទ្ធិក៏ដើរចេញទៅដូចគ្នា!
បន្ទាប់ពីបែកពីអាតាមុខងាប់ហើយ ខ្ញុំនិងគ្នីគ្នាក៏ចុះមកក្រោមអាគាររៀបចំទៅផ្ទះ
- ង៉ៃនេះយើងមិនបានជិះម៉ូតូមកទេ!
ខ្ញុំនិយាយចេញមកដោយអារម្មណ៍ខូចចិត្ត
- ម៉ូតូឯងកើតអីបានជាមិនជិះម៉ោ?
នុតងាកមកសួរ ចំណែកបីនាក់ទៀតបានតែធ្វីមុខឆ្ងល់
- អ្នកនៅផ្ទះហ្នឹងណា៎ យកម៉ូតូទៅលាងទាំងព្រលឹមទើបយើងយកឡានចេញ!
- អញ្ចឹងយើងបែកគ្នាត្រឹមហ្នឹងសិនចុះណា៎!
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
រសៀលម៉ោងបី៖
ពេលនេះខ្ញុំកំពុងតែដើរនៅបរិវេណសាលារបស់ខ្ញុំ! សាលានេះមានអាគារបោះបង់ចោល វាជាអាគារចំណាស់ជាងគេហើយម៉្យាងទៀតកន្លែងនេះក៏ជាកន្លែងជំរះបញ្ជីរបស់សិស្សសាលានេះផងដែរ! កំពុងតាដើរទាំងសឺៗ ព្រោះឈឺក្បាលស្រាប់តែសម្លេងគ្រលរមួយបន្លឺឡើង៖
- ថ្ងៃនេះហេងមែនទែនដែលបានជួបស្រីស្អាត!
ខ្ញុំប្រញាប់ងាកទៅរកប្រភពសម្លេង Tiger, ម្នាក់នេះឈ្មោះ Tiger។ ខ្ញុំក៏ធ្លាប់មានរឿងជាមួយពួកវាដែរ គឺពេលដែលនាយចិត្រា ទៅទាក់ទងស្រីរបស់ Tiger! ពេលនោះណ៎ា! អា Tiger ត្រូវដេកពេទ្យ ចំណែកគ្នីគ្នា ក៏ត្រូវធ្ងន់គ្រប់ៗគ្នា, ប្រហែលជានៅចងអាឃាតខ្ញុំនឹងណា៎! អេ៎! កុំប្រាប់ណា៎វ៉ីយ ថាចង់មកសកសឹកពេលនេះនោះ! នៅម្នាក់ឯងហើយមិនស្រួលខ្លួនទៀត! លើកនេះធ្ងន់មិនខានទេខ្ញុំ!!! ( OoO )
- ចាំលើកក្រោយចុះណា៎! ថ្ងៃនេះយើងគ្មានអារម្មណ៍វ៉ៃគ្នាទេ!
ខ្ញុំប្រថុយនិយាយពាក្យនេះចេញមក ទោះដឹងថាលទ្ធផលដែលចេញមកវាមិនអាចស្របនឹងស្អីដែលខ្ញុំនិយាយចេញមកក៏ដោយ!
- គ្មានលើកក្រោយសម្រាប់ឯងទេ ណាលី!
អា Tiger ងាកទៅបក្សពួកពីរនាក់របស់វា ហើយធ្វើមុខកាច ដែលជាសញ្ញាបញ្ជាថា ចាត់ការ!
ហ៊ីយ! ស្អីគេវ៉ី? នេះវាលេងមែនទែនហ្អ៎? ធ្វើម៉េចទៅ?
ផាច់!!!
- អូ៎យ!
នេះវាវ៉ៃមនុស្សស្រីហ្អ៎? ពួកនេះមិនមែនមនុស្សទេវ៉ីយ! ឈឺដល់ហើយ! លេងទះគ្នាម៉ាតាហឹងបែបនេះ!
ឈើ, ឈើ! ស្អីដែលសំខាន់ពេលនេះគឺឈើ! បើមានឈើពួកវាមិនរួចខ្លួនទេ ចាំមើលចុះ!
- យ៉ាងម៉េចដែរ? ឈឺដែរទេ ណាលី? ប្រហែលជាឈឺខ្លាំងហើយមើលទៅ? ឯណាកូនឆ្កែទាំងបួនដ៏សែនស្មោះស្ម័គ្ររបស់ណាលីមិនមកជួយទេហ្អេ៎?
Tiger និយាយព្រមទាំងយកដៃដ៏សែនកខ្វក់របស់វាមកអង្អែលថ្ពាល់ខ្ញុំ! ហ៊ីយ! អាឡប់នេះវាហ៊ានដល់ថ្នាក់នេះផងហ្អេ៎? ហើយវាហៅពួកម៉ាកយើងថាឆ្កែទៀត! ទ្រាំលែងបានហើយវ៉ីយ!
- អូយ! មីស្រីឡប់!
ខ្ញុំប្រមូលកម្លាំងចុងក្រោយមកផ្ដុំនៅត្រង់ជើងហើយទាត់សំដៅអាប្អូនរបស់វាយ៉ាងខ្លាំង! សមមុខហើយឯង! ដូចឯងមិនឃើញក្ដាមម្ឈូស មិនស្រក់ទឹកភ្នែកទេមើលទៅ!
- ដេញតាម!
អា Tiger បញ្ជាកូនចៅវាឲ្យដេញខ្ញុំ ខណៈពេលដែលវាកំពុងដេកប្រកាច់នៅនឹងដីនៅឡើយ! ខ្ញុំប្រញាប់រត់យករួចខ្លួន! ព្រោះខ្ញុំគ្មានកម្លាំងស៊ូទៀតទេ! មើលចុះសូម្បីរត់ក៏ដួលដែរ! ពេលនេះមានតែពាក្យមួយឃ្លាទេដែលខ្ញុំនឹកឃើញ សូមព្រះបញ្ជូនខ្ញុំឲ្យទៅដល់ឋានសួគ៌ផងចុះ!
ដឹប! ដឹប!
ខ្ញុំបើកភ្នែកឡើង! នេះអាមុខងាប់តើ! មានគេមកជួយយើងហើយ! យេ៎! ខ្ញុំឈរភ្លឹកមើលអាមុខងាប់បញ្ចេញសមត្ថភាព ព្រោះមើលទៅវាក្លាហានលើសខ្ញុំទៅទៀត! ប្រាកដហើយ! ព្រោះម្នាក់នេះជាមនុស្សប្រុស! មួយរយភាគរយធានាថាអាកូនចាបកូនព្រាបរបស់ Tiger ត្រូវស្ដូកក្នុងដៃអាមុខងាប់! ចាត់ការរួចហើយក៏បែរមកញញឹមដាក់ខ្ញុំ
- ប្រយ័ត្ន!
ខ្ញុំស្រែកឡើងបន្ទាប់ពីឃើញក្រោយខ្នងរបស់អាមុខងាប់ គឺ Tiger ដែលកំពុងយាដំបងសំដៅក្បាលអាមុខងាប់
ប៉ូក!!!
- អូយ!
ខ្ញុំស្រែកឡើងយ៉ាងខ្លី
- ណាលី!
ខ្ញុំបានលឺសម្លេងអាតាមុខងាប់ស្រែក! ហើយវាក៏ជាសម្លេងចុងក្រោយដែលខ្ញុំបានលឺ!
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
tal tae change PC tov commetn ban , ouy jet dach kjal , part 3 kor ouy jang read jang part 2 ,good job sis , try more na pov , am always be ur Fan, love u sis, take care
hahahah Narath : dal kor mong aun
why i cant comment the part 4 jing sis , even i change the pc / what wrong ning ?
ជំរាបសួរ បង ស្ងាត់បាត់មុខមាត់យូរហើយបង!
ហើយខែភ្ជុំនេះ បានទៅវត្តណាខ្លះហើយបង?
Been after these episodes of story for a while… Quite interesting hah! But Naly is kinda naughty, but guess that is da way tomboy of ganstar’s leader is supposed to be… Da way she called da guy, ah muk ngob is kinda hahaha cute… (0_-)
Keep up da good work,
ចាំអានវគ្គ ៦
វគ្គ៥ហ្នឹងអានរួចតាំងពីយូរហើយ ហាហា ទើបដាក់អីណា៎!
August 27, 2008 at 3:39 am
ណាលី ឡូយមេះមានឡានអត់ចង់ជិះទៀត អត់ដូចបងសោះរកតាម៉ូតូស្អាតមួយជិះគ្មាន ។ អូ មែនហើយ ស្អប់អាមុខងាប់ណាស់ឡូវបានអាមុខងាប់មកជួយ កិកិកិ