Design is honest. Advertising is lying.

អ្នក​លេង​ជើង​ថ្មី​ ប៉ះ​ មេ​ក្រុម​ស្រី ណាលី​​ (​វគ្គ​ពីរ​)​

Posted by: រជ្ជនី​ on: August 25, 2008

វគ្គ​ពីរ​៖​ Ma Family ( ^ . ^ )
គ្រាន់​តែ​ដើរ​មិន​ទាន់​ដល់​​កន្លែង​អង្គុយ​ស្រួល​បួល​ផង​សិស្ស​គ្រប់​គ្នា​មើល​មក​ខ្ញុំ​ហាក់​ដូច​ខ្ញុំ​នេះ​ជា​តួ​ត្លុក​!
មិន​ដឹង​​!​ មិន​ខ្វល់​!​​ ទៅ​កន្លែង​អង្គុយ​ល្អ​ជាង​!​ ​តែ​ទ្រាំ​មិន​បាន​ទេ​វ៉ីយ​! អា​ខ្សែ​​ភ្នែក​បែប​នេះ​ស្អប់​ណាស់​!
ខ្ញុំ​ងាក​មក​ស្ញេញ​ដាក់​អា​ម្នាក់​ដែល​នៅ​ជិត
- សើច​ស្អី​?
អត់​បាន​ការ​!​ យ៉ាប់​មែន​ទែន​! គ្រាន់​តា​សម្លុត​ប៉ុណ្ណឹង​​ មើល​ចុះ​មុខ​ឡើង​ស្លេក​ ( – . – )
- ថ្លង់​ទេ​ហ្អី​? យើង​សួរ​ថា​សើច​ស្អី​?
មើល​ចុះ​! ណ្ហើយ​!​ គួរ​ឲ្យ​អាណិត​បែប​នេះ​ ខ្ជិល​ធ្វើ​បាប​!​ ខ្ញុំ​បែរ​ទៅ​មើល​អា​មុខ​ងាប់​ដែល​កំពុង​អង្គុយ​ញញឹម​​យ៉ាង​មាន​ក្ដី​សុខ​!
- អូយ​! ឈឺ​ណា៎​យាយ​ឡប់​!
សម្លេង​ស្រែក​របស់​អា​តា​មុខ​ងាប់​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​ដើរ​មក​ទាត់​ជើង​វា​ស្រស់​ៗ​! សម​មុខ​ហើយ​! ហ៊ាន​ហៅ​យើង​​ យាយ​ឡប់​ផង​!
- ឯង​ធ្វើ​ស្អី​? ញញឹម​ធ្វើ​ស្អី​?
កំពុង​តែ​សួរ​ចម្លើយ​អា​មុខ​ងាប់​ ក្រដាស​មួយ​សន្លឹក​បាន​លេច​ឡើង​នៅ​ចំពោះ​មុខ​ខ្ញុំ
(​ខ្ញុំ​ខុស​ហើយ​ល្ប​ង​​ណាក់​! ខ្ញុំ​សុំទោស​ដែល​និយាយ​សំដី​ឆ្គាំ​ឆ្គង​ដាក់​បង​កាល​ពី​ព្រឹក​មិញ​​)
(ស្រែក​…​)
ខ្ញុំ​ស្រែក​មុន​នឹង​ចាត់​ការ​អា​មុខ​ងាប់​!​ ការ​ពិត​ដើរ​តាម​យើង​ព្រោះ​ចង់​បិទ​ក្រដាស​នេះ​ទេ​ហ្អី​!​​ ខ្ញុំ​ងាក​មក​បំរុង​នឹង​ដាល់​ តែ
វា​ក៏​ចាប់​ច្របាច់​​​ដៃ​​ខ្ញុំ​យ៉ាង​ខ្លាំង​!
- លែង​ដៃ​យើង​!
ខ្ញុំ​ស្រែក​ចេញ​មក​ដោយ​ការ​ភ្ញាក់​ផ្អើល​!
- ចង់​ប្រើ​ដៃ​​ប្រើ​ជើង​ផង​ហ្អេ​ប្អូន​ស្រី​?​ ខ្លួន​ជា​ស្រី​ណា៎​! ធ្វើ​ខ្លួន​ឲ្យ​សុភាព​បន្តិច​ទៅ​! ​ ( @ O @ )
- ចុះ​បើ​យើង​ធ្វើ​ខ្លួន​បែប​នេះ​ វា​ទើស​​ស្អី​​​ឯង​!​​ (កាច​ហើយ​ថា​មិន​កាច​ទៀត​)
- សំដី​បាន​ណាស់​ណ៎​​!​ ហាត់​បន្ថយ​សម្លេង​ខ្លះ​ទៅ​បាន​ទេ​?
និយាយ​បាន​ប៉ុណ្ណេះ​គ្រូ​ក៏​មក​ដល់​។​ អា​មុខ​ងាប់​ងាក​មក​ខ្សិប​តិច​ៗ​ដាក់​ខ្ញុំ​៖
- ស្អែក​​ជួប​គ្នា​នៅ​លើ​ដំបូល​សាលា​ពេល​ចេញ​ពី​រៀន​ណា៎​!
- ​ហេតុ​អី​យើង​ត្រូវ​​ទៅ​ជួប​ឯង​?​ (​ – . ​- )
- បើ​មិន​ជួប​ មាន​តា​ខ្លាច​!
គ្មាន​ផ្លូវ​! ខ្ញុំ​គ្មាន​ផ្លូវ​ខ្លាច​វា​ដាច់​ខាត​! ខ្ញុំ​មើល​មុខ​វា​របៀប​ឌឺ​ហើយ​ដើរ​មក​កន្លែង​វិញ​! ត្រូវ​ហើយ​ សិស្ស​ក្នុង​ថ្នាក់​គ្មាន​នរណ​ហ៊ាន​ក្អក​នោះ​ទេ​!
(​ព្រោះ​ខ្លាច​ងាប់​អត់​ដី​កប់​ហ្នឹង​ណា៎​!​) ខ្ញុំ​ទប់​ខ្លាំង​ណាស់​(​កំហឹង​)​ទម្រាំ​ផុត​ថ្ងៃ​ដ៏​សែន​​ធុញ​ និង​ស៊យ​ៗៗៗៗៗៗ​​​…

មក​ដល់​ផ្ទះ

- មក​វិញ​ហើយ​​!
បន្ទាប់​ពី​ចត​ម៉ូតូ​ស្រួល​បួល​ហើយ​ ខ្ញុំ​ក៏​ស្រែក​ឲ្យ​ដំណឹង​អ្នក​ក្នុង​ផ្ទះ​!
- មក​វិញ​ហើយ​ហ្អេស​?
យើង​ឈរ​នៅ​ត្រង់​នេះ​ហើយ​នៅ​សួរ​ទៀត​!​ ពេល​ណា​ទើប​ឈប់​​សួរ​សំនួរ​ល្ងង់​ៗ​បែប​នេះ​ដាក់​យើង​?​​ ធុញ​…
ក្មេង​ប្រុស​អាយុ​ ១៦​ឆ្នាំ​ ដែល​កំពុង​អង្គុយ​មើល​ទូរទស្សន៍​​ [ (កីឡាកាស) ​ចង់​ប្រាប់​ថា​វា​ជា​កម្មវិធី​បោក​ក្មេង​ទេ​!
ឯង​ធំ​ហើយ​ ចង់​ឲ្យ​គេ​បោក​ដល់​ពេល​ណា​ហ្អាស៎​?​ ]
- អឺ​!
ត្រូវ​ហើយ​ក្មេង​ម្នាក់​នេះឈ្មោះ​ ដេវិត​ (ឈ្មោះ​ខុស​គេ​ម៉ា​ផ្ទះ​)​ ជា​ប្អូន​​ដែល​ចេញ​ពី​ពោះ​ម៉ែ​តែ​មួយ​ជា​មួយ​ខ្ញុំ​ ​មុខ​មាត់​ស្អាត​បាត
ព្រោះ​វា​ជា​កូន​កាត់​អង់គ្លេស​ (ម៉ាក់​ខ្ញុំ​ជា​ពួក​អាគាំ​ង​ហ្នឹង​ណា៎​​)​ ពេល​ធំ​ឡើង​ប្រាកដ​ជា​សង្ហារ​ដូច​បង​វា​​ហើយ​ (​មិន​បាន​អួត​ទេ​ណា៎​​)
ឆ្លើយ​តែ​ប៉ុណ្ណេះ​​ខ្ញុំ​ក៏​ឡើង​ទៅ​បន្ទប់​ដែល​នៅ​ជាន់​ទី​ពីរ​!​​ ​ក្រៅ​ពី​ដេវីត​ ខ្ញុំ​ក៏​នៅ​មាន​បង​ប្រុស​ម្នាក់​ទៀត​ដែរ​!
ប៉ា​និង​បង​ប្រុស​ធំ​របស់​ខ្ញុំ​​មិន​នៅ​ទេ​!ពួក​គាត់​ទៅ​ម៉ាឡេ​ស៊ី​ ព្រោះ​តែ​​ការ​ងារ​​ (បើក​សណ្ឋាគារ​និង​ ភោជនីយដ្ឋាន​)
របស់​ប៉ា​ទើប​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​មិន​សូវ​បាន​នៅ​ជុំ​គ្នា​!​ បង​ប្រុស​ខ្ញុំ​រៀន​ចប់​ផ្នែក​ គ្រប់​គ្រង​ ​និង​​សេដ្ឋកិច្ច
គ្រាន់​តែ​រៀន​ចប់​ភ្លាម​ប៉ា​ក៏​អូស​គាត់​ចូល​មក​ជួយ​ការងារ​​តែ​ម្ដង​​​​​​​​​ ​មុខ​មាត់​របស់​គាត់​សង្ហារ​ណាស់
មាន​ស្រី​ៗ​ជា​​ច្រើន​ចង់​តោង​គាត់​ព្រោះ​​សង្ឃឹម​ថា​គាត់​ជា​កូន​នាយក​សណ្ឋាគារ​លំដាប់
ផ្កាយ​ប្រាំ​​​ បើ​តោង​ជាប់​គេ​នឹង​ដេក​ស៊ី​យក​ងាប់​រស់​តែ​ម្ដង​!​​ តែ​សោក​ស្ដាយ​ផង​ចុះ
បង​ប្រុស​ដ៏​សែន​សង្ហារ​និង​ឆ្លាត​របស់​ខ្ញុំ​ មិន​ល្ងង់​ដល់​ថ្នាក់​​ឲ្យ​ពួក​នាង​តោង​ជាប់ទេ​!​ ( ^ _ ^ )

ផ្លាស់​ខោ​អាវ​រួច​ខ្ញុំ​ប្រញាប់​យក​ទូរស័ព្ទ​ដ៏​ទំនើប​របស់​ខ្ញុំ​ចេញ​ពី​កាតាប​រូប​ក្បាល​ខ្មោច​របស់​ខ្ញុំ​​ ហើយ​ខល​ទៅ​អា​ពួក
សម្លាញ់​អាប់​របស់​ខ្ញុំ​!
……តឺត​…..តឺត​…..តឺត​…..តឺត​…..តឺត​…..លេខ​ដែល​លោក​អ្នក​កំពុង​ហៅ​ពុំ​មាន​ការ​​​​ឆ្លើយ​តប​ទេ​នៅ​ពេល​នេះ​ សូម​ព្យាយាម​ម្ដង​ទៀត​នៅ​ពេល​ក្រោយ​…..តឺត
(​សង្ស័យ​តា​ភ្លេច​ទូរស័ព្ទ​នៅ​ក្រៅ​ម្ឈូស​ហើយ​មើល​ទៅ​)​​ នេះ​មិន​មែន​តែ​អា​នុត​ម្នាក់​ទេ​ ដែល​ហ៊ាន​មិន​ទទួល​ទូរស័ព្ទ​ខ្ញុំ​សូម្បី​អា​៣​ ក្បាល​ទៀត​ក៏​មិន​ទទួល​ដែរ​! មិន​ដឹង​ថា​ពួ​ក​វា​បាត់​ក្បាល​ទៅ​ណា​ទេ​!
- ធុញ!!!!!
ខ្ញុំ​ស្រែក​ហើយ​ក៏​ចុះ​ទៅ​ក្រោម​ដើម្បី​រក​ញ៉ាំ​បាយ​!​ ជា​ធម្មតា​ទេ​​ ​ផ្ទះ​ខ្ញុំ​មាន​អ្នក​នៅ​៤​នាក់​ឯណោះ​! មិន​ដឹង​ជា​ប៉ា​គាត់​ជួល​​មក​ច្រើន​បែប​នេះ​ធ្វើ​ស្អី​?​ តែ​វា​ជា​រឿង​របស់​គាត់​ ខ្ញុំ​មិន​ខ្វល់​រឿង​ក្នុង​ផ្ទះ​ស្រាប់​ទៅ​ហើយ​!​ ​នៅ​លើ​តុ​មាន​អាហារ​គ្រប​ស្រាប់​សម្រាប់​ខ្ញុំ​​ដែល​ទើប​មក​ពី​រៀន​ហត់​ (​ឈ្លោះ​គ្នា​ហត់​មិន​ថា​ទេ​)
ធម្មតា​ផ្ទះ​នេះ​មិន​ដែល​ញ៉ាំ​បាយ​ជុំ​គ្នា​ទេ​​ អ្នក​មក​មុន​ត្រូវ​ញ៉ាំ​មុន​ ព្រោះ​ម្នាក់​​ៗ​​មក​ផ្ទះ​មិន​ទៀង​ម៉ោង​ បើ​អាល័យ​តែ​ចាំ​ សង្ស័យ​ត្រូវ​ដាច់​ពោះ​ងាប់​!​ រាល់​ថ្ងៃ​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ញ៉ាំ​បាយ​តែ​ម្នាក់ឯង​ ​ធុញ​ អផ្សុក​ ឯការ​​ (​អ្នក​ណា​ប្រើ​ឲ្យ​មក​ផ្ទះ​យឺត​?​)​​ ​ឆ្អែត​ហើយ​ក៏​ដើរ​ចេញ​ពី​តុ​ទៅ​​រក​មើល​ដេវីត​តែ​មិន​ឃើញ​!
- អេ៎​! ទៅ​ណា​ណ៎​?

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

8 Responses to "អ្នក​លេង​ជើង​ថ្មី​ ប៉ះ​ មេ​ក្រុម​ស្រី ណាលី​​ (​វគ្គ​ពីរ​)​"

ចាហាវ​ម៉េះ​ទេ កាច​នោះ​កាច…

អាន​ហើយ​ជក់ចិត្ត​ចាប់​អារម្មណ៍​ណាស់!
សូម​គោរពថ្វាយ​បង្គំអញ្ជើញ ​ទៅចុះ​ឈ្មោះ​នៅ​យអខទៅ!!!

បង​រដ្ឋ​៖​ កាច​ចឹង​បាន​ឡូយ​!​
បង​អាចម៍​ផ្កាយ​៖​ និយាយ​មែន​ ឬ​លេង​ហ្នឹង​!​ ​ប្រាប់​​ចុះ​ថា​ទំរាំ​បាន​ប៉ុណ្ណេះ​ណា៎​! ចង់​បែក​ក្បាល​​! ;)

មែនហើយសាហាវហើយឆ្នាស់ទៀតឆ្នាស់ដល់ក៏តាម៉ង

ចឹង​បាន​ឡូយ​!

ហាហាហាហាហហា

I don’t say a jock! It ’s true from my heart :-D

Leave a Reply

កម្ពុជា-CAMBODIA

ព្រះករុណា​ព្រះបាទ​សម្ដេច​ព្រះបរមនាថ នរោត្ដម​សីហមុនី ព្រះមហាក្សត្រ​នៃ​ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា

 

August 2008
M T W T F S S
« Jul   Nov »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Flickr Photos

Feather n Birds Tattoo

Field of Dreams

Moon over Sunshine Skyway bridge

More Photos

ការចុចច្រើនបំផុត

  • None

Blog Stats

  • 5,311 hits