Posted by: រជ្ជនី on: August 31, 2008
វគ្គបួន៖ អាមុខងាប់ម្នាក់នេះមានឈ្មោះថា រតនៈ
ឈឺក្បាល
អារម្មណ៍ដែលខ្ញុំដឹងពេលនេះ គឺឈឺក្បាល! ហើយក៏វាមិនមែនឈឺធម្មតាទេ គឺចង់ផ្ទុះចេញមកទៅហើយ! ហើយអាម្ចាស់សម្លេងជជែក
គ្នាខ្លាំងៗរំខានពេលដេករបស់ខ្ញុំនៀក វាហ៊ានដល់ថ្នាក់ហ្នឹងហ្ន៎! ហេតុអីក៏មិននាំគ្នាទៅនិយាយគ្នាខាងក្រៅវ៉ី?
- ឯងថាណាលីធ្ងន់ធ្ងរឬអត់វ៉ី?
- អាចបាត់បង់ការចងចាំអត់ណ៎?
- ហើយឯងនឹងប្រាប់បងគេថាម៉េច?
សំនួរមហារំខានទាំងនេះធ្វើឲ្យខ្ញុំឈឺក្បាលកាន់តែខ្លាំងឡើងហើយនៀក!
- គ្មានឃើញពិបាកស្អីផង! ប្រាប់ទៅថាណាលីទៅមានរឿងជាមួយពួកបងធំ ហើយសឺៗក៏ត្រូវគេវ៉ៃចំក្បាលនឹងណា៎!
សម្លេងមនុស្សស្រី! នាងនេះជានរណាវ៉ី? ហ៊ានថាយើងសឺៗហើយត្រូវគេវ៉ៃចំក្បាលអញ្ចឹងហ្អេ៎? យើងត្រូវក្បាលម៉ាដំបងទៅវិញទេនាង
ល្ងង់! អូយ៎! នៅមិនទាន់បាត់ឈឺទេ! ម៉្យាងយើងជួយរងជំនួសអាតាមុខងាប់តើ!
- អញ្ចឹងធ្វើម៉េចទៅ?
នាងនិយាយត
- មិនបាច់ធ្វើស្អីទាំងអស់! ចេញទៅឲ្យអស់ទៅ!
ខ្ញុំទ្រាំលែងបាន ហើយក៏ហែកមាត់ស្រែក! អ្នកណាទៅទ្រាំបានលេងមកថាឲ្យគ្នាបែបនេះនោះ!
- ភ្ញាក់ហើយហ្អ៎?
សម្លេងអាមុខងាប់តើនៀក!
- ……
ហេតុអីមានមនុស្សច្រើនម៉្លេះ? ខ្ញុំសម្លឹងមនុស្សដែលឈរក្បែរៗគ្រែ អ៎ពួកម៉ាករបស់អាតាមុខងាប់តើនៀក តែស្រីម្នាក់ទៀតមិនដែល
ឃើញទេ!
- យ៉ាងម៉េចហើយ? ត្រូវការឲ្យខ្ញុំទៅហៅពេទ្យម៉ោទេ?
អាមុខងាប់សួរខ្ញុំ មើលធ្វើមុខចុះ! បើមិនចង់សួរថាចុះ ណាលីម្នាក់នេះទទួលយកបាន!!! ហើយពណ៌បន្ទប់ស វាំងននស ថែមទាំង
មានក្លិនថ្នាំពេទ្យហួងបែបនេះ! មិនថាពេទ្យណាទេ គឺដូចគ្នាទាំងអស់ហ្នឹង! ពេទ្យតើនៀក! យើងម៉ោនៅពេទ្យយ៉ាងម៉េចនឹង?
- នេះជាមន្ទីរពេទ្យមែនទេ?
ខ្ញុំបែរទៅសម្លឹងតាមុខងាប់ដែលឈរធ្វើមុខឆ្ងល់
- បានន័យថាមិនបានបាត់បង់ការចងចាំ
សម្លេងរបស់នរណាម្នាក់! អេ៎! បើចាំមិនខុសទេ ម្នាក់នេះឈ្មោះសត្យា! ឈ្មោះពិរោះ មុខមាត់ស្អាតបាត តែគួរឲ្យស្ដាយត្រង់មាត់ឆ្កែ!
បើយើងមិនស្ថិតក្នុងសភាពបែបនេះណា៎ ថ្មើនេះឯងប្រហែលបែកមាត់ទៅហើយវ៉ីយ!
- នៅឈឺខ្លាំងមែនទេ? ទ្រាំបន្តិចទៅណា៎! បន្តិចទៀតបងប្រុសឯងមកដល់ហើយ!
អាមុខងាប់និយាយព្រមទាំងឱនមុខមករកខ្ញុំ
- [...]
Posted by: រជ្ជនី on: August 27, 2008
វគ្គ៣៖ ក្រុមពីងពាង (Spider)
ខ្ញុំរអ៊ូតិចៗក្រោយពីដើររកពេញផ្ទះនឹងសួនមក! នៅមានកន្លែងខ្លះដែលខ្ញុំមិនទាន់ទៅ នោះក៏ជាបន្ទប់របស់ដេវីត
…..តុក….តុក….តុក….
មិនបាច់ឆ្ងល់ទេ វាជាសម្លេងគោះទ្វារ!
- វីត…វីត…បើកទ្វារ!
- មានការអី?
(សួរមើលតាវាជាឪយើងអញ្ចឹងវ៉ើយ!) ទ្វាររបើកតែមិនឃើញមនុស្ស…
- ឯងប្ដូរឋានៈមកជាឪយើងវិញល្អដែរទេ?
ខ្ញុំដើរទៅអង្គុយលើគ្រែដែលពោរពេញដោយសៀវភៅតុក្កតារបស់វីត!
- បងលើកតម្កើងខ្ញុំដល់ថ្នាក់នេះហ្អ៎? មិនហ៊ានទទួលទេៗ!
ដេវីតនិយាយដោយមិនដកភ្នែកពីអេក្រង់ទូរទស្សន៍ ( * o * ) (គិតដល់ណាហើយ?)
វាកំពុងតែលេងប្រណាំងឡានហ្នឹងណា៎! ង៉ៃក្រោយបើគេមិនទាន់ប្រាប់កុំអាលគិតទៅជ្រៅពេក ( ^ . ^ )
ខ្លូស!
- អូ៎យ! វ៉ៃខ្ញុំធ្វើស្អីបង? ឈឺណា៎!
មិនឲ្យឈឺយ៉ាងម៉េច? បើខ្ញុំយកសៀវភៅតុក្កតាដែលនៅលើពូកវ៉ៃម៉ាតាហ៊ឹងមនុស្សចាស់ទៅហើយនោះ! សមមុខហើយឯង!!! ( ^ [...]
Posted by: រជ្ជនី on: August 25, 2008
វគ្គពីរ៖ Ma Family ( ^ . ^ )
គ្រាន់តែដើរមិនទាន់ដល់កន្លែងអង្គុយស្រួលបួលផងសិស្សគ្រប់គ្នាមើលមកខ្ញុំហាក់ដូចខ្ញុំនេះជាតួត្លុក!
មិនដឹង! មិនខ្វល់! ទៅកន្លែងអង្គុយល្អជាង! តែទ្រាំមិនបានទេវ៉ីយ! អាខ្សែភ្នែកបែបនេះស្អប់ណាស់!
ខ្ញុំងាកមកស្ញេញដាក់អាម្នាក់ដែលនៅជិត
- សើចស្អី?
អត់បានការ! យ៉ាប់មែនទែន! គ្រាន់តាសម្លុតប៉ុណ្ណឹង មើលចុះមុខឡើងស្លេក ( – . – )
- ថ្លង់ទេហ្អី? យើងសួរថាសើចស្អី?
មើលចុះ! ណ្ហើយ! គួរឲ្យអាណិតបែបនេះ ខ្ជិលធ្វើបាប! ខ្ញុំបែរទៅមើលអាមុខងាប់ដែលកំពុងអង្គុយញញឹមយ៉ាងមានក្ដីសុខ!
- អូយ! ឈឺណា៎យាយឡប់!
សម្លេងស្រែករបស់អាតាមុខងាប់ពេលដែលខ្ញុំដើរមកទាត់ជើងវាស្រស់ៗ! សមមុខហើយ! ហ៊ានហៅយើង យាយឡប់ផង!
- ឯងធ្វើស្អី? ញញឹមធ្វើស្អី?
កំពុងតែសួរចម្លើយអាមុខងាប់ ក្រដាសមួយសន្លឹកបានលេចឡើងនៅចំពោះមុខខ្ញុំ
(ខ្ញុំខុសហើយល្បងណាក់! ខ្ញុំសុំទោសដែលនិយាយសំដីឆ្គាំឆ្គងដាក់បងកាលពីព្រឹកមិញ)
(ស្រែក…)
ខ្ញុំស្រែកមុននឹងចាត់ការអាមុខងាប់! ការពិតដើរតាមយើងព្រោះចង់បិទក្រដាសនេះទេហ្អី! ខ្ញុំងាកមកបំរុងនឹងដាល់ តែ
វាក៏ចាប់ច្របាច់ដៃខ្ញុំយ៉ាងខ្លាំង!
- លែងដៃយើង!
ខ្ញុំស្រែកចេញមកដោយការភ្ញាក់ផ្អើល!
- ចង់ប្រើដៃប្រើជើងផងហ្អេប្អូនស្រី? ខ្លួនជាស្រីណា៎! ធ្វើខ្លួនឲ្យសុភាពបន្តិចទៅ! ( @ O @ )
- ចុះបើយើងធ្វើខ្លួនបែបនេះ វាទើសស្អីឯង! [...]
Posted by: រជ្ជនី on: August 21, 2008
គ្គ១៖ មេក្រុមស្រី (ណាលី)
សួស្ដី! ខ្ញុំឈ្មោះ ណាលី ស្រីដែលសង្ហារនិង ល្បីជាងគេនៅទីនេះ! មានក្មេងប្រុសជាច្រើនដែលច្រណែននឹងភាពសង្ហាររបស់ខ្ញុំ ហាសហា! ជួយមិនបានទេ! មនុស្សកើតមកសង្ហារស្រាប់ទៅហើយ។ ថ្ងៃនេះជាថ្ងៃចូលរៀនលើកដំបូងនៃជីវិតសិស្សឆ្នាំទីពីរដូចខ្ញុំ! (ជានិស្សិតឆ្នាំទីពីរផ្នែកទេសចរណ៍ និងបដិសណ្ឋារកិច្ច) មនុស្សដូចខ្ញុំក៏មិនសូវជាកាចអីប៉ុន្មានដែរ គ្រាន់តែមិនសូវចូលចិត្តឲ្យគេមើលងាយ (មនុស្សមិនត្រូវមើលងាយមនុស្ស) ហើយក៏ជាមនុស្សដែលមិនចូលចិត្តឲ្យគេដើរខ្សែរលើតាប៉ុណ្ណឹងឯង។
ខ្ញុំរកថ្នាក់ថ្មីបានយ៉ាងងាយ (ព្រោះដើរឡើងសឹកសាលា) ព្រោះរៀនម៉ោពីឆ្នាំមុនក៏ល្មមម៉ាស្គាល់ទឹកដីសាលានឹងណា៎! ពួកម៉ាកភាគច្រើនរបស់ខ្ញុំជាក្មេងប្រុស ហើយខ្ញុំក៏ចូលចរិតបែបប្រុសៗនឹងម៉ោព្រោះនៅផ្ទះខ្ញុំមានតែមនុស្សប្រុស (ម៉ាក់បែកផ្លូវជាមួយប៉ា) ទើបនិស្ស័យទន់ភ្លន់ដែលមនុស្សស្រីមាន វាមិនកាត់មករកខ្ញុំសោះ!
ថ្មើរនេះហើយអាពួកម៉ាកក្បាលខូចរបស់ខ្ញុំនៅមិនទាន់មកទៀត (សង្ស័យមិនទាន់ងើបពីម្ឈូស) ដើរចូលថ្នាក់មិនប្រយត្ន័ក៏ជាន់ជើងមនុស្សប្រុសម្នាក់៖
- សុំទោស! ( - . – )
ខ្ញុំនិយាយទាំងធុញ
- សុំទោសហើយវាបាត់ឈឺដែរទេប្អូន?
គេងើបឡើងហើយធ្វើមុខដូចជាចង់រករឿង តាមមើលទៅមុខមាត់សង្ហារដែរ (សម្រាប់ពួកឆ្កួតនឹងប្រុសម៉ាចំនួន តែចំពោះខ្ញុំ គ្មានផ្លូវចូលចិត្តគេដាច់ខាត)
- ខ្ញុំគ្មានចេតនានោះទេ!
ខ្ញុំតម្លើងសម្លេងបន្តិច (ប្រាប់ហើយថាមនុស្សដូចខ្ញុំមិនចេះខ្លាចគេនោះទេ)
- ឯងហ៊ានតម្លើងសម្លងជាមួយយើងផងហ្អេ? ដឹងទេថាយើងជានរណា?
(ចង់សើចណាស់វ៉ីយ!)
- បងខ្លួនឯងនៅមិនស្គាល់ផង ចុះទម្រាំខ្ញុំជាអ្នកក្រៅ! ( ^ ~ ^ )
(សាកទាយមើលទៅថាពេលនេះ អាម្សៀរមុខងាប់នោះវាធ្វើមុខបែបណា)
- ឯង…. ( = _ = [...]
Posted by: រជ្ជនី on: August 20, 2008
កាដូង៉ៃកំណើតបស់ញ៉ុម! ម៉ិចដែរ?
បន្ទាប់ពីបានគូររួច! គួរឲ្យស្រលាញ់ដល់ហើយ!!!
Recent Comments