Archive for May 22nd, 2008
ខ្មោចព្រាយអសុរកាយ៚
Posted by: រជ្ជនី on: May 22, 2008
ឃើញផ្ទះបងអាចម៍ផ្កាយមានសប្ដាហ៍ខ្មោចលង! ចឹងផ្ទះខ្ញុំសុំយករឿងគេមកដាក់ ដើម្បីឲ្យមានសម្លេងអ៊ូអរបន្តិច! ចង់ស្ដាប់ឆ្កែលូ! យ៉ាងណាៗ ដើរកាត់ហើយ សូមមេត្តាកុំងាកក្រោយ! ខ្ញុំមិនធានាថានឹងមានអ្វីកើតឡើងទេ! រឿងនេះដកស្រង់ចេញមកពីសៀវភៅខ្មោចព្រាយអសុរកាយ របស់លោក ជ្ជិត ខ៉្យៃ ខ្មែរអាន ជុត ខៃ
ខ្មោចព្រាយអសុរកាយ៚
ជំពូកមួយ
យប់ពាក់កណ្ដាលអធ្រាតទៅហើយ…ខ្ញុំភ្ញាក់នឹងសម្លេងម្ដាយខ្ញុំដែលគាត់ស្រែកឡើងយ៉ាងខ្លាំងថា “បើទៀវាឯងស្លាប់ទៅហើយ សូមកុំមកធ្វើបាបខ្ញុំ!”។
បងប្រុសនិងបងស្រីខ្ញុំក៏ស្ទុះមករកម្ដាយខ្ញុំ។ កាលនោះខ្ញុំទើបតែអាយុបាន៨ឆ្នាំទេ។ ខ្ញុំឃើញខ្លួនគាត់ញ័រ បែកញើសជោកអាវ។ បបូរមាត់ឡើងស្វាយ បញ្ជាក់ឲ្យឃើញថាអម្បាញ់មិញនេះ គាត់មានការភ័យសម្បើមនឹងរឿងអ្វីម៉្យាង។
“ម៉េចបានជាអ្នក(ម្ដាយ) ស្រែកខ្លាំងម្លេះ? (បងស្រីខ្ញុំសួរទៅម្ដាយខ្ញុំ)”។
” អញឃើញទៀឯងគាត់មករកអញ (ម្ដាយខ្ញុំឆ្លើយ) គាត់ដាស់ឲ្យអញក្រោក ដល់អញមិនក្រោកគាត់ក៏ទះខ្នងអញមួយដៃយ៉ាងស្រាល តែដៃរបស់គាត់ត្រជាក់ជាងទឹកកក ឬ ក៏ថ្មសំរិទ្ធទៅទៀត។”
នៅពេលដែលរឿងហេតុនេះកើតឡើង ពុកខ្ញុំគាត់តែអនិច្ចកម្មទៅបានបីថ្ងៃគត់។ ហើយនៅយប់នោះគឺ ជាយប់ទីមួយហើយដែលគេយកគាត់ទៅទុកឯព្រៃ។
បើតាមម្ដាយខ្ញុំមានប្រសាសន៍ប្រាប់កូនចៅ ថាពុកខ្ញុំដែលគាត់អនិច្ចកម្មទៅនោះ ភ្នែកគាត់បិទមិនជិតទេ គាត់នៅមានអារម្មណ៍គេតមករកប្រពន្ធកូនខ្លាំងណាស់ ព្រោះកាលៈទេសៈនៃការស្លាប់របស់គាត់ដូចជាឆាប់ពេក រកតែផ្ដាំផ្ញើកូនប្រពន្ធបងប្អូនថាដូចម្ដេចក៏មិនបានផង។
ម្ដាយខ្ញុំមានការសោកស្ដាយពុកខ្ញុំជាខ្លាំង ព្រោះគាត់មិនបានមើលពុកខ្ញុំសោះ មុនពេលដែលគាត់ធ្វើមរណកាលទៅ។
កាលនោះជារដូលទឹកឡើង អ្នកស្រុកកោះសំរោងឲ្យតែទឹកឡើងក៏នាំគ្នាទៅកាប់ឧសនៅតាមទន្លេមេគង្គ។ ចំណែកពុកខ្ញុំនិងមាខ្ញុំម្នាក់ឈ្មោះ វ៉ាន់ បានទៅកាប់ឱសជាមួយគ្នាដល់ខែត្រក្រចេះឯណោះ។ មួយខែក្រោយមក គេឃើញពុកខ្ញុំនិងមាខ្ញុំ នាំឧសជាច្រើនក្បូនមកផ្ទះ។ លុះមកដល់ផ្ទះភ្លាម ពុកខ្ញុំចាប់ឈឺគ្រុនក្ដៅតែម្ដង។ មុនដំបូងម្ដាយខ្ញុំគាត់ស្មានថាពុកខ្ញុំឈឺក្ដៅធម្មតា គាត់ក៏ពុំសូវជាយកចិត្តទុកដាក់នឹងមើលឪពុកខ្ញុំទាល់តែសោះ។ លុះដល់ថ្ងៃទីពីរស្រាប់តែគាត់ក្ដៅសន្លប់បាត់មាត់ហើយក៏ធ្វើមរណកាលទៅ… ទុកឲ្យម្ដាយខ្ញុំសោកសង្រេងចិញ្ចឹមកូនតូចៗជាច្រើននាក់តែម្នាក់ឯង។ [...]
កម្ពុជា-CAMBODIA
ព្រះករុណាព្រះបាទសម្ដេចព្រះបរមនាថ នរោត្ដមសីហមុនី ព្រះមហាក្សត្រនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា
Flickr Photos
|
Recent Comments